Árið 2008
Árið 2007
Árið 2006
Fyrri ár

Skráning á framleiddumog keyptum plöntum

Skráning á gróðursettum plöntum

Súluvellir er bújörð á Vatnsnesi í vestur Húnavatnssýslu. Súluvellir eru "sveitin hans Kalla". Föðurafi Karls var settur þar í fóstur við móðurmissi og þar kynntist afi ömmu Kalla. Pabbi Karls hefur haldið tryggð við Súluvelli og Karl var þar í sveit í nokkur ár og vildi hvergi annars staðar vera þau sumur. Að Súluvöllum eru þrjú hús. "Gamli" bærinn er kallaður syðri-Súluvellir. Norðan við hann er hús núverandi ábúanda, Halldórs og Jónínu frænku Karls. Í ysta bænum býr svo Gumma móðir Jónínu, sú sem Karl var í sveit hjá.

Fyrir sunnan gamla bæinn er gamalt tún og mói, um hektari að stærð. Sú hugmynd að fara að gróðursetja tré þarna kom til smám saman. Áður höfðu fyrri ábúendur talað um löngun sína að koma upp skóglundi þarna en vegna anna og annars hafði sú hugmynd aldrei orðið að veruleika. Vegna skógræktaráhuga síns hefur Karl gripið hugmyndina og ekki var það verra að þau frændsystkin Karl og Jónína deila saman skógræktaráhuganum. Þannig varð það til að Karl fór að flyta gróðurpotta sína á Súluvelli og byrjaði að gróðursetja árið 2001.

Þegar ég fór fyrst með Karli til Súluvalla haustið 2004 sýndi hann mér stoltur landið. Ég rápaði um þetta mjög svo grasi vaxið og þýfta svæði. Kom svo ánægð til baka og sagðist hafa fundið þrjú grenitré í sinunni. Karl leit á mig og sagði að þau ættu að vera þrjátíu!

Síðan þá er margt og mikið búið að gerast. Þegar Karl hélt upp á þrítugsafmælið sitt þá fékk hann útskorið skilti sem Jónína skar út fyrir hann. Þar stendur Kallalundur. Má segja að þá hafi Kallalundur verið formlega stofnaður. Í tilefni af afmælinu fékk Karl Halldór bónda til að skafa upp hluta af svæðinu og þar var plantað nokkrum velstálpuðum trjátegundum. Það svæði heitir nú Hátíðarlundur.

Næsta ár á eftir fluttum við með okkur alaskavíðirunna sem við tókum upp úr garðinum í Stjörnugróf. Við ákváðum að leggja nú líka áherslu á að búa til skjólbelti. Loks árið 2007 byrjuðum við á að smíða uppeldisreit. Þar til höfðu pottaplönturnar sem Karl hafði áður komið með velkst um og voru nú hálf horfnar ofan í sinuna. Ekki náðist að klára uppeldisreitinn þetta ár. Næsta ár dvöldum við eina viku að Súluvöllum til að klára uppeldisreitinn, sem hafði brotnað að hluta undan snjófargi. Í þeirri ferð fluttum við með okkur um 800 plöntur sem við höfðum komið til með fræjum og stiklingum. Eins bjuggum við til stiklingabeð í viðbót á svæðinu. Nú er skógræktarstarfssemin komin á fullt skrið.